Fulco's Vocaal Festival  in IJsselstein (een impressie van José)

De eerste appjes komen al voorbij, ook al is het is nog ruim voor dertig mei. De blikken al gericht op ons optreden. ‘We treffen elkaar bij de ingang van de Basiliek om 12.45 uur in koorkleding.’ 

Nog een paar dagen. Dan is het dertig mei. We gaan optreden in IJsselstein. Op het jaarlijkse korenfestival. IJsselstein is een leuke stad. We komen er graag en het is een en al vrolijkheid. Zeventig koren laten die dag hun repertoire horen. Maar het is nog niet zo ver. We weten alleen nog maar waar en hoe laat we moeten verzamelen en dat we onze koorkleding aan moeten hebben. Dat is geen nieuws. Een paar dagen later verschijnt de set list. Iedereen blij. Weer een vinkje. Het wordt tijd voor een reisschema. De tramgangers melden zich. Tramhalte Utrecht Jaarbeurszijde via Nieuwegein richting IJsselstein en uitstappen bij halte Binnenstad. De sneltram dus. Natuurlijk komt er een alternatief. Je kunt ook met een tram aan de centrumzijde naar IJsselstein. Helaas, dit voorstel haalt het niet. Het wordt de andere. O ja, en vergeet je corsage niet. 

Intussen is het 30 mei en iedereen en alles is onderweg. De fietsers, tram- en autogangers maar ook de  appjes die ons succes wensen. We zijn allemaal mooi op tijd bij de Basiliek. De plaats van ons eerste optreden. Opvallend is de kledingkeuze van een aantal koorleden. Was het een kwestie van ‘waar is mijn koorkleding, snel, anders mis ik de tram’ of van ‘deze keer wil ik eens wat anders’. Het is een kleine dissonant. 

Er is tijd genoeg om onze stemmen langzaam maar zeker aan het werk te zetten. Om in te zingen. We staan aan de zijkant van de Basiliek. We hebben er zin in. Iets voor 13.30 uur gaan we naar binnen. Wat een prachtige plek. Het wordt een feestje. Bert, onze dirigent, zorgt ervoor dat onze liedjes door de Basiliek zweven met de akoestiek als extra instrument. De kerk vult zich met ons gezang. Het gaat goed. We genieten en zweven bijna ook. 

Het tweede optreden is in de Fulco theaterzaal. We hebben nog anderhalf uur. Lekker even wat zon mee pakken en dan langzaam de zaal in. De sfeer is er anders. Minder mensen ook. Wij staan er ook anders, net als Bert. We zingen bijna plichtmatig. Weinig focus. Jammer. Dat moeten we de volgende keer anders aanpakken want dit past niet bij ons. 

In die Basiliek staat een genadebeeldje. Een Maria met kind. Zij doet geen wonderen maar is je vaak ter wille. Zeggen ze. Ik denk dat ze van ons concert heeft genoten. Daar komt bij dat ze zichzelf kan verplaatsen. Zeggen ze. Als we haar nou eens de volgende keer vragen met ons mee te gaan….